Η ιδέα της ανακύκλωσης

Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι το 3000 π.Χ. δημιουργήθηκαν οι πρώτοι χώροι ταφής απορριμμάτων στην Κνωσό. Τα απόβλητα τοποθετούνταν σε μεγάλους λάκκους και καλύπτονταν με πολλά επίπεδα χώματος. Έπειτα, το 2000 π.Χ., στην εποχή του χαλκού, λειτουργούσαν συστήματα ανάκτησης του μετάλλου, ενώ πριν από περίπου 2500 χρόνια, λειτουργούσε χώρος ταφής των αστικών αποβλήτων στην Αθήνα. Σύμφωνα με το Νόμο, ο χώρος αυτός έπρεπε να βρίσκεται σε απόσταση τουλάχιστον ενός μιλίου από τα τείχη της πόλης.

Το 1297 μ.Χ., τα σκουπίδια είχαν αρχίσει να συσσωρεύονται ανεξέλεγκτα στις πόλεις της Βρετανίας. Οι πολίτες αγνοούσαν το Νόμο, σύμφωνα με τον οποίο έπρεπε να διατηρούν το μέρος μπροστά από το σπίτι τους καθαρό από απορρίμματα. Όταν κάποια στιγμή τα μάζευαν, τα έκαιγαν στις αυλές τους. Το 1407 θεσπίστηκε Νόμος στη Βρετανία, σύμφωνα με τον οποίο οι πολίτες ήταν υποχρεωμένοι να κρατούν τα οικιακά απορρίμματά τους μέσα στο σπίτι, μέχρι να τα πάρουν οι εργάτες, οι οποίοι τα πουλούσαν ως κομπόστ1 ή τα έθαβαν στα έλη του Essex.

Αυτή ήταν η πρώτη προσπάθεια στη Βρετανία για τη διαχείριση και τον έλεγχο των αποβλήτων. Η προσπάθεια αυτή ενδεχομένως να μη θεωρείται ιδιαίτερα επιτυχημένη, παρόλα αποτέλεσε το έναυσμα για την έναρξη της ανακύκλωσης. (Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης, 2013). Στη σύγχρονη εποχή, η ανακύκλωση κατέχει υψηλή θέση στη λίστα των προτεραιοτήτων κάθε ανθρώπου. Είναι υποχρέωση του κοινωνικού συνόλου η έμπρακτη συμβολή στη βελτίωση των περιβαλλοντικών συνθηκών, συνεπώς και της ποιότητας ζωής.

Για την επίτευξη αυτού του στόχου, η πολιτεία θεσπίζει Νόμους και προωθεί ενεργά την ανακύκλωση, ενημερώνοντας τακτικά τους πολίτες καθώς και όλους τους κοινωνικούς εταίρους της, προσπαθώντας να καθιερώσει την ανακύκλωση ως τρόπο ζωής. Το 1980 ξεκίνησαν οι πρώτες προσπάθειες ανακύκλωσης αποβλήτων συσκευασιών, συγκεκριμένα γυάλινων συσκευασιών μπύρας. Όμως, λόγω του ότι δεν υπήρχε κοινή ευρωπαϊκή νομοθεσία για τις υπόλοιπες συσκευασίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η κάθε χώρα εφάρμοζε δική της πολιτική ως προς τη διαχείρισή τους. Έπειτα από πλήθος προσπαθειών εύρεσης κοινής πολιτικής, θεσπίστηκε η Οδηγία 94/62/ΕΚ, με την οποία καθιερώθηκαν οι γενικές αρχές στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασιών.

 Η Οδηγία αυτή ενσωματώθηκε στην Ελλάδα με το Νόμο υπ’ αριθμόν 2939/2001, ο οποίος θέτει τους σκοπούς της ανακύκλωσης ανά ρεύμα απορριμμάτων και καθιστά υποχρεωτική τη συμμετοχή των υπόχρεων διαχειριστών συσκευασίας σε συστήματα εναλλακτικής διαχείρισης αποβλήτων (Ελληνική Εταιρεία Αξιοποίησης Ανακύκλωσης, 2001)